Gecen yine sacmaliyorum

Allah var yukarda yaptığım yaşadığım hiç bi şeyden pişman değilim ama keşke hiç karşılaşmasaydık dediğim anlar olmuyor değil.

Bu gün onun doğum günü. 27 nisan. Herkes nisan ayında doğmuş zaten. Nasıl mübarek bi aysa artık. Neyse mesele o değil. bu gün onun doğum günü ve ben onun yanında değilim. Buraya kadar bi sorun yok aslında. Ama onun yanında olanlarda büyük sıkıntı var. Soramıyor da insan, yanında kim var diye. Ne diye soracaksın? Adama eski sevgilim bile diyemiyorsun. Ne olduğu o kadar belirsiz,o kadar varla yok arası. Ama özlüyor be insan. Hediye alası falan geliyor insanın ki ben cimri bi insanımdır ne kadar seviyorum artık siz düşünün. O değil de 5 gün önce asıl sevgilimin doğum gününü unutmuş olmam ise başlı başına bi trajedi,bi dram. Ama kafamda deli sorular. Aşklar hep yalan…..

Ona ‘seni özlüyorum’ demek istiyorum. ‘Hem de köpek gibi özlüyorum’ demek istiyorum. Bi de ‘seni çok sevdim ben ama buraya kadar bi sorun yok asıl sorun seni hala çok seviyor olmam’ demek istiyorum. Ama denmiyor be dostlar. Nası denir ki. Herif tutmuş seni başka bi hatuna aşık olduğu için terk etmiş ama sen hiç bi bok yokmuş gibi yine kendi ayaklarınla gitmişsin ona. Sonra bi ömür boyu bekleyemem demiş hayatına devam etmen gerektiği sonucuna varmış başka sevgili yapmışsın.  Senin de ondan kalır bi yanın yok ya neyse. 

Her şeye eyvallah ama onun tarafından sevilmemiş olmak çok koyuyor.

Kürkçü dükkanı

Terk edilmek yeterince kötü değilmiş gibi bi de severken terk edilmek var. Ben ki hiç bi ilişkinin(arkadaşlık,aile dahil) sonsuza dek süremeyeceğine inanan bi insanım zira her ilişkinin bi ömrü vardır. Miladı dolunca biter,resmi olmasa bile taraflar hala yan yana olsa bile biter ya da en iyi ihtimalle boyut değiştirir ki bence bitmesi daha iyidir. Ama bazen ne oluyorsa oluyor ve taraflardan biri için bi ilişkinin miladı daha çabuk doluyor.

İşte ben o tarafa ağız dolusu küfür etmek istiyorum,beddualar yağdırmak istiyorum,hatta vurmak,canını yakmak istiyorum.  Acımı kusmak istiyorum. Belki rahatlarım diye. Ama yapamıyorum. Kıyamıyorum ve korkuyorum. Hayatımın neresinde bilmiyorum hatta arkadaşım mı, eski sevgilim mi yoksa sadece bi tanıdık mı bilmiyorum. Ama her neredeyse oradan da gitmesin istiyorum. Ne olduğu önemli de değil sadece olsun yeter.

Hani herkesin bi unutamadığı ve sonraki ilişkilerine yön veren bi ilk sevgilisi vardir ya işte benim de ilk sevgilim o. Ondan öncesi yok. O ve ondan sonrası var. Unutamayacağım, her ilişkimi gölgesinde yaşayacağım bi o. Koskoca bi o,içinde kaybolduğum. Kürkçü dükkanım o benim,izin verdiği sürece döneceğim. O ‘gel’ dediğinde gelip ‘git’ deme zahmetini göstermeden gideceğim.

Varsın o beni terk etmiş olsun hatta bunu söyleme gereği bile duymamış olsun.  Ne olursa olsun benim için miladı dolana kadar içimde kazı çalışması yapmaya devam edecek. 

Ben ona geç kalmıştım, o bana erken gelmişti.

Bütün mesele buydu.

Tumblrda herkes melankolik,herkes üzgün,herkes drama queen… bu ne arkadaşım?? Hayır,sevgilim var ama buna rağmen ben şu an sevişemiyorum asıl dram budur.  Ama ben yine de ağzımı açıp bi şey diyor muyum? Lütfen yapmayın,beni de üzüyorsunuz.